در تعریف رسانه آنرا یک کارگزار واسطه ای خوانده اند که امکان برقراری ارتباط را فراهم سازد.در این میان بدنهای خالکوبی شده و نقوش و علائم آن هم می توانند انتقال پیام را برعهده گیرند.اما جالب توجه است که در عصری که تکثر و تنوع رسانه های سنتی و مدرن بسترهای ارتباطی فراوانی را فراهم آورده است ارگانیسم بدن اینگونه و در هیات هنری زنده ، ابراز اشتیاقها و تمناهای درونی را برعهده می گیرد و عقاید و خواستهای انسانی را به متنی قابل "خوانش" تبدیل می کند.

خالکوبی و جوهری که تا عمق یک میلی متری پوست پیش می رود گاهی برای آرایش و تزئین بر اساس مد است. در بعضی جوامع مبین پایگاه اجتماعی یا نشانی از تعلق به قوم و قبیله ای یا در بعضی فرهنگها برای تمایز مقاطع مختلف زندگی از هم است و حتی در مواقعی طغیان بر علیه رسوم کهنه تلقی می شود.

به هرحال خالکوبی چه ،به قصد ایجاد تفاوت و فردیت و چه برای گذر از فردیت و یکی شدن با "غیر" یا تصویری قهرمانانه و عمومی بکار رود، از ابعاد مختلف، موضوعی جالب توجه است به ویژه وقتی در جشنواره مانندی جماعتی اینچنین برای بیان تفاوتهای خود،به ایجاد خاطره ای مشترک بیندیشند!