کفشهای مکاشفه

با پایان ماه مبارک رمضان بالاخره سریالهای تلویزیونی ویژه این ماه هم به انتها رسید...اما حیف شد!

اینکه چه چیزی واقعاْ "حیف شد" از منظرهای مختلف قابل بررسی است:
حتماْ بین سریالهای معنوی تلویزیون بعد از افطار که قرار بوده بینندگان عزیز را به دست کشیدن از دنیا طلبی و ثروت اندوزی و درس گرفتن از فرجام «فخار » و «کلانی» و «جاویدیان»ها دعوت کنند ، چهره ی مغموم و پر امید آن فرشته نجات را دیده اید که بدون اطلاع قبلی و قبل از پخش آرم پیامهای بازرگانی ناگهان به صفحه مقابل شما وارد می شود و از اینکه فرصت افتتاح حساب یا تکمیل موجودی در فلان بانک با چندین درصد سود بیشتر به اتمام رسیده با آه و افسوس و ذکر جمله ی "حیف شد" شما را به عمق فاجعه رجوع می دهد.اما مبرهن است که فرشته مذکور طاقت دیدن ناراحتی شما را ندارد و فرصتی دیگر به شما می دهد تا در اسرع وقت نسبت به افتتاح حساب و تکمیل موجودی اقدام کنید و از طریق سرمایه گذاری و کسب سودبیشتر مقدمات تحصیل مال و ثروت را فراهم نموده تا بتوانید مثل یک قهرمان واقعی و انسان ایده آل کهکشان مارکنی یعنی «آقا صابر» به فقرا و امثال «ننه قربون» کمک کنید و پولهای بدست آمده را در امور خیریه صرف کنید !نمایش تبلیغ سایر کالاهایی که بین این سریالها دیده می شود مثل انواع رب گوجه و ماکارونی هم حتماْ برای اینست که هنگام عملیات کمک رسانی به فقرای مذکور از کالاهای موجود انتخاب شایسته تری را انجام بدهید.
فرصت را از دست ندهید ! کارهای خیر هم که کم نیست مثلاً کارهای فرهنگی ! شما می توانید یک سریال یافیلم سینمایی بسازید و در آن انسانها را به پرهیز از دنیا طلبی و استفاده ی واقعی از لحظات معنوی ماه مبارک رمضان دعوت کنید . البته این کار توجیه اقتصادی هم دارد می توانید بین آن حتی تا ۶ دقیقه هم آگهی پخش کنید و ... بگذریم! این روزها هم گذشت و من سپرده گذاری نکردم واقعاْ حیف شد!!

نوشته شده توسط ش.ا در Mon 23 Oct 2006 |